Ledendag 2019 – Met de Schuttevaer naar de Marker Wadden

De Ledenvlag wapperde fier op zondag 6 oktober aan bakboord in het want van de Schuttevaer, de 43 meter lange, tweemast koftjalk uit 1910 van Trudy Harding en Onno van der Zweep. Het waait al hard in de Veerhaven van Enkhuizen maar de koffie staat klaar als de Dwarstuigers het dek op stappen. Onno is schipper van de dag, het paar wisselt de vaardagen om en om, en hij vertelt in het kort over de geschiedenis van de grootste koftjalk van Nederland.

Dan is het tijd om de trossen los te gooien en gaan we richting de sluizen in het Naviduct Krabbersgat . Het waait al flink en na de schutting gaan we al rap oostwaarts met de wind op de kop. Toch gaan de zeilen snel omhoog en wordt het eensgezind aan de vallen getrokken om op de hand het grootzeil en de bezaan omhoog te krijgen. De kluiver volgt. De ogen glinsteren, de lach is op ieders gezicht: dit is waarom we de EZS hebben gedaan – zeilen met een groot, klassiek schip. Kom maar door met die wind. Ondertussen liggen de broodjes al klaar bij bar beneden in het prachtig ingerichte ruim: het Grand Café. Comfort heeft toch ook wel wat.

Onder de grijze luchten liggen de Markerwadden waar in een vorige editie Andrea Vestering al over schreef: toen als maat op de Schuttevaer. Tegen de tijd dat we landen op het bezoekerseiland, regent het, maar dat weerhoudt het gezelschap er niet van om een flinke wandeling langs de verschillende uitgezette routes te maken. De natuur is indrukwekkend en maakt bij mij nieuwsgierigheid los naar het volgende voorjaar: hoe liggen de slenken en geulen er dan bij? Hoeveel vogelsoorten zijn er dan weer bijgekomen? En hoe zal de bezoekersaccommodatie op het eiland bevallen?

Terug aan boord is er warme soep om de verkleumde wandelaars een opkikker te geven. Weer gaan de gereefde zeilen omhoog en begint het schip nu ook te deinen waar het eerder rotsvast in het water lag: de wind neemt duidelijk toe en heerlijk zeiltochtje brengt ons naar Enkhuizen terug met o.a. bestuurslid Arjen aan het roer.

Eensluidend is de conclusie: volgend jaar weer! Maar dan wellicht met een ander schip van de vloot in een ander vaargebied. Bedankt Onno en Trudy. Het was groots!

Ger Jager

Getagd met , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*